Wydarzenie jest dedykowane dla Wszystkich studentów, a w szczególności tych pragnących aktywnie zacząć działać i rozwijać swoje zainteresowania. Poznając koła naukowe bądź organizacje Macie szanse dołączyć do grupy studentów którzy przekonali się, że studiowanie na Politechnice, to nie tylko nudne zakłuwanie na egzaminy.

Studenci Inżynierii Wirtualnej Projektowania przygotowali dla Was pokaz wykonanych projektów w ramach specjalności!

Jeżeli stoisz przed trudnym wyborem specjalności, Twoje zainteresowania są w sferze projektowania, inżynierii odwrotnej, szybkiego prototypowania oraz symulacji komputerowych Przyjdź koniecznie i dowiedz się więcej!

Znajdziecie nas 25.04.2012 w godzinach 9:00-15:00, w Centrum Wykładowym!

Po zakończeniu szkolenia wszystkie wykorzystywane materiały i prezentacje będą dostępne na naszej stronie w dziale „Materiały”, tak aby każdy indywidualnie, na spokojnie w domu mógł się z nimi oswoić lub zapoznać jeżeli nie był obecny na wykładach.

Więcej informacji na załączonych plakatach.

Krzysztof Kubiak

Projekt zrealizowany w ramach pracy dyplomowej inżynierskiej pod tym tytułem „Analiza przepływowa samolotu  „Midget Mustang”.

Cele

Zakres pracy obejmował następujące zagadnienia:

- stworzenie modeli CAD 2D/3D

- przygotowanie i dyskretyzacja obszaru obliczeniowego

- wykonanie obliczeń

- ocena rezultatów przeprowadzonych analiz

- wprowadzenie modyfikacji oraz porównanie wyników tych zmian w odniesieniu do oryginału

Obiekt badań

[[Pokaz slajdów]]

Samolot Midget Mustang jest jednomiejscowym, jednosilnikowym dolnopłatem konstrukcji aluminiowej, zaprojektowanym przez Davida Longa w 1948 roku. Na przestrzeni lat przeszedł szereg modyfikacji między innymi, zmiany mocowania podwozia, osłony silnika oraz kabiny. Oprócz zmian wprowadzanych przez kolejnych właścicieli praw do produkcji samolotu/planów, modyfikacje były także wprowadzane przez użytkowników. Do najczęstszych należało stosowanie mocniejszych silników, aż do mocy 200KM, wobec oryginalnie zastosowanego silnika o mocy 85KM, poprzez zmiany ingerujące, także w konstrukcje samolotu, jak choćby zastosowanie składanego podwozia. Samolot ten, stał się także inspiracją dla wielu podobnych konstrukcji, jak choćby Mustang II, Nexus Mustang, czy też Polen Special.

[[Pokaz slajdów]]

Dyskretyzacja obszaru obliczeniowego

Przed przystąpieniem do obliczeń numerycznych, należało przeprowadzić dyskretyzacje obszaru obliczeniowego. W tym celu w pierwszej kolejności stworzono przy pomocy programu Solidworks geometrie, odpowiednio były to profile skrzydła w 2D, skrzydła w 3D oraz samoloty w 3D. Następnie tak wygenerowaną geometrie wyeksportowano w formacie STEP do programu Gambit. W programie Gambit przeprowadzono dyskretyzacje obszaru obliczeniowego, w trzech zasadniczych etapach: stworzenie siatki elementów skończonych na powierzchniach, generacja warstwy przyściennej oraz dyskretyzacja objętości domeny. Siatki elementów skończonych, które generowano, były siatkami niestrukturalnym lepkimi. W zależności od rodzaju siatek, ilość elementów skończonych zawierała się w przedziale od 100 tys. do ponad 4 mln. Podczas analiz wygenerowano 27 siatek elementów skończonych, które posłużyły do wykonania 162 obliczeń. W obliczeniach korzystano głównie z modelu obliczeniowego k-omega SST, parametr y+ zawierał się w granicach 1-2 dla obliczeń 2D, 2-5 dla obliczeń 3D skrzydeł oraz 30-300 dla obliczeń 3D samolotów.

[[Pokaz slajdów]]

Obliczenia numeryczne

W pierwszej kolejności analizowano zastosowanie skręcenia geometrycznego skrzydła, w odniesieniu do miejsca inicjacji przeciągnięcia. W tym celu przeprowadzono zarówno obliczenia 2D jak i w 3D.

Podczas obliczeń 2D porównywano m.in. przebiegi zależności cl/AOA, przy zastosowaniu skręcenia geometrycznego, jak i jego braku. Następnie wykonane zostały obliczenia w 3D. W ich trakcie badano także wpływ zastosowanego skręcenia na miejsce inicjacji przeciągnięcia, na podstawie m.in. rozkładu ciśnienia oraz intensywności turbulencji.

[[Pokaz slajdów]]

W kolejnym etapie przeprowadzono obliczenia samolotu w rożnych fazach lotu. W pierwszej kolejności przeprowadzone zostały analizy dla lotu poziomego z prędkością przelotową, na tym etapie badano rozkłady ciśnień. Zwracano szczególnie uwagę na gradienty ciśnień, które mogłyby sugerować wystąpienie lokalnych zaburzeń przepływu, a co za tym idzie wzrost oporów w danym obszarze.

[[Pokaz slajdów]]

W ostatnim etapie analizowano samolot w konfiguracji podejścia do lądowania, zarówno z klapami jak i bez. Główny nacisk podczas tych analiz był położony na badanie potencjalnego wpływu zaburzeń wywołanych przez skrzydło znajdujące się na dużym kącie natarcia, zarówno z klapami jak i bez, na znajdujący się w tylnej części samolotu statecznik poziomy.

[[Pokaz slajdów]]

Podsumowując tą część analiz stwierdzono, iż samolot został zaprojektowany poprawnie ze względu na aerodynamikę. Nie ma niebezpieczeństwa inicjacji przeciągnięcia wcześniej na końcówce skrzydła, niż na jego nasadzie,  nie ma także negatywnego wpływu turbulencji generowanych przez skrzydło na statecznik poziomy podczas podejścia do lądowania.

Modyfikacje

Po przeprowadzeniu analiz samolotu wprowadzono kilka poprawek do jego konstrukcji.  Następnie przeprowadzono analizy, których celem było zbadanie wpływu wprowadzonych zmian na własności lotne samolotu.

Modyfikacja skrzydła

Pierwsza z zaproponowanych modyfikacji polegała na zastosowaniu czterech nowych skrzydeł, a mianowicie:

- GA37A212-210 (ze skręceniem geometrycznym)

- GA37A212 (bez skręcenia)

- GA37A212-GA35A215 (ze skręceniem aerodynamicznym)

- NACA747A315 ( o zwiększonym wydłużeniu)

Po przeprowadzeniu analiz porównawczych przedstawionych skrzydeł stwierdzono, iż każda z zaproponowanych wersji cechowała się lepszymi własnościami, niż wersja oryginalna.  Szczególnie dobre rezultaty uzyskano dla wersji ze skręceniem aerodynamicznym, widoczne jest to m.in. w korzystniejszym rozkładzie CL/AOA, a także przy porównaniu rozkładów ciśnień na skrzydle w stosunku do skrzydła oryginalnego, dla tego samego kąta natarcia.

Poprawa widoczności

Podczas analizy widoczności w programie Catia stwierdzono, iż pole widzenia z kokpitu analizowanego samolotu w momencie kołowania jest niewystarczające. Takie ograniczenie widoczność podczas kołowania, wpływa niewątpliwie na bezpieczeństwo, jak i komfort pilota. Z tego powodu ostatnia z zaproponowanych modyfikacji polegała na zwiększeniu pola widzenia dla pilota. Kolejne wersje modyfikacji testowano według tego samego schematu.

[[Pokaz slajdów]]

Każda z zaproponowanych modyfikacji wpłynęła na poprawę pola widzenia pilota. Najkorzystniejsze rezultaty w poprawie widoczności na wprost, osiągnięto dla modyfikacji polegającej na zmianie podwozia na podwozie trójkołowe. Warto odnotować, iż na tym etapie uzyskano jedynie poprawę w momencie kołowania, natomiast nie uzyskano poprawy widoczności podczas lotu samolotu. Podczas kolejnych modyfikacji poprawę pola widzenia uzyskiwano poprzez obniżenie przedniej części kadłuba. Z uwagi na znajdujący się zbiornik paliwa między pilotem a silnikiem, należało poszerzyć kadłub aby zbilansować zmniejszenie pojemności zbiornika paliwa. Najbardziej radykalne zmiany wprowadzono w wersji trzeciej modyfikacji. Dalsze obniżenie przedniej części kadłuba wymusiło znaczne jego poszerzenie, a to z kolei skutkowało koniecznością przesunięcia skrzydeł na zewnątrz, aby zachować ich oryginalną powierzchnię nośną.  Poprawa widoczności jaką osiągnięto na tym etapie, nie była aż tak znaczącą jak dla modyfikacji polegającej na zmianie podwozia na trójkołowe, w kwestii widoczności w przód podczas kołowania. Natomiast uzyskano znaczącą poprawę w polu widzenia na boki, zarówno podczas kołowania, jak i lotu samolotu.

Dla każdej z zaproponowanych modyfikacji przeprowadzono dodatkowo analizy CFD, podczas których analizowano potencjalny wpływ zaproponowanych modyfikacji na rozkład ciśnienia oraz ewentualne zaburzenia wokół samolotu.

[[Pokaz slajdów]]

Po przeprowadzeniu analiz CFD dla modyfikowanych wersji samolotu, nie stwierdzono pojawienia się zaburzeń w opływie.  Natomiast odnotowano pewne różnice w wartości oporu dla poszczególnych modyfikacji, przy czym największy wzrost wystąpił dla 3 wersji modyfikacji.

Autor pracy:

Sebastian Maciejewski

Zapraszamy na trzecią część wykładów z cyklu Automotive Design – Historia, odbywających się w ramach projektu Kół Naukowych Politechniki Poznańskiej AutoWeinen 2011.

Spotkanie odbędzie się w sali 021 Nowego Centrum Wykładowego Politechniki Poznańskiej 13 kwietna br. o godzinie 17.00.

Gorąco zachęcamy do wzięcia udziału w wykładach!

Wiosna zbliża się dużymi krokami, lecz studenci politechniki nie próżnują i … budują samoloty!

Od 18 do 20 marca w Fort Worth w USA po raz czwarty ekipa Politechniki Poznańskiej weźmie udział w zawodach lotniczych organizowanych przez SAE i Lockheed Martin. W tym roku udało się dotrzeć do granic możliwości konstrukcyjnych obecnego modelu samolotu. Przy wadze prawie 3,5 kg maszyna będzie dźwigać prawie 16 kg!

Szczegółowe informacje i relacje z zawodów zamieszczane będą na stronie www.aerodesign.com.pl.

Nic tak nie daje satysfakcji przyszłym inżynierom jak projektować, budować i sprawdzać swoje maszyny w realnej rzeczywistości. Trzymajcie kciuki!

[[Pokaz slajdów]]

Zapraszamy na pokaz projektów studenckich wykonanych w ramach specjalności: Inżynieria Wirtualna Projektowania!

Pokaz dedykowany jest do wszystkich osób stojących przed trudnym wyborem specjalności, a także do ludzi pragnących aktywnie zacząć działać w projektach europejskich i rozwinąć swoje zainteresowania w sferze projektowania, inżynierii odwrotnej, szybkiego prototypowania oraz symulacji komputerowych.

Jeśli zaliczasz się do tej grupy, przyjdź: 24.01.2011 o godzinie 17:00 do sali 021 (nowe CW), przekonasz się, że studiowanie na Politechnice, to nie tylko nudne zakłuwanie na egzaminy.

Członkowie Koła Naukowego Inżynierii Wirtualnej, działającego na wydziale MRiT, od dawna planowali wspólny z kadrą naukową i starszymi kolegami – doktorantami wyjazd. Wybór Berlina wydawał się naturalny ze względu na więzy naukowe Politechniki Poznańskiej, bliskie sąsiedztwo i atrakcyjność wyprawy. Koło naukowe IWP zajmuje się nowoczesnymi metodami obliczeń strukturalnych i przepływowych, realizuje projekty indywidualne, przemysłowe i europejskie. Chcieliśmy zapoznać się z pracami niemieckich kolegów pracujących w podobnych obszarach.

Naszą podróż rozpoczęliśmy w czwartkowy poranek, 21 października br., kiedy to siedemnastoosobowa grupa pasjonatów wybrała się w podróż na podbicie Berlina. Na początek zdecydowaliśmy się poznać z bliska Muzeum Techniki, mieszczące oprócz tysięcy zdobyczy myśli technicznej ludzkości, również różne urządzenia dzięki którym samemu można stać się naukowcem i wykonywać eksperymenty przybliżające zasady fizyki. Muzeum mieści się w historycznym dworcu kolejowym Anhalter Güterbahnhof, a zwiedzanie rozpoczęliśmy od zapoznania się z pierwszym na świecie komputerem stworzonym przez Konrada Zuse. Stworzył on w pełni programowalną liczącą maszynę o nazwie Z1, która operowała na liczbach binarnych, zmiennoprzecinkowych. Kolejnym ciekawym aspektem zwiedzania Muzeum była część poświęcona lotnictwu, gdzie mogliśmy podziwiać rozwój lotnictwa od rekonstrukcji projektu Leonardo da Vinci, poprzez wojenne maszyny latające XX-ego wieku, aż do mniejszych samolotów sportowych. W hali można było oglądać ponad 40 maszyn w skali rzeczywistej lub ich fragmenty. Do ciekawostek można dodać obecność samolotu MIG 15 w polskich barwach wojskowych oraz pocisków: odrzutowego V1 i rakietowego V2, skonstruowanych pod koniec drugiej wojny światowej. Skorzystaliśmy z możliwości przeprowadzenia eksperymentu w mini tunelu aerodynamicznym, gdzie była możliwość zaobserwowania oderwania się przepływu przy dużych kątach natarcia skrzydła. Obecność w Muzeum Techniki znacząco przybliżyła nam rozwój technologii komputerowej oraz przemysłu lotniczego w XX wieku. Pozwoliła nie tylko zobaczyć eksponaty, ale i je dotknąć, łatwiej poznać i zrozumieć zasady stojące u podstaw dzisiejszych systemów.

Wykorzystując każdy moment na obcowanie z techniką, opuściliśmy muzeum zaledwie kilka minut przed zamknięciem i ruszyliśmy zwiedzać miasto, gdyż większość z nas była w Berlinie po raz pierwszy. Mieliśmy okazję zobaczyć znaną na całym świecie Bramę Brandenburską z reprezentacyjną ulicą Unter den Linden oraz budynek niemieckiego parlamentu. Po czasie spędzonym na zwiedzaniu historycznych zabytków architektonicznych wybraliśmy się w miejsce emanujące futuryzmem oraz nowoczesnością architektoniczną, a mianowicie Plac Poczdamski – jedna z największych inwestycji budowlanych w Europie ostatnich lat.

Kolejnego dnia wyruszyliśmy do Institut für Strömungsmechanik und Technische Akustik (ISTA) Technische Universität Berlin prowadzącego liczne prace badawcze dla lotnictwa (np. Airbus, Rolls Royce). Następnym celem był Konrad Zuse Centrum Berlin (ZIB), gdzie uczestniczyliśmy w seminarium, które przeprowadził specjalnie dla nas dr W. Baumann – konsultant CFD i nasz przewodnik po ZIB. Omówiony został status oraz obecna działalność Centrum w dziedzinie algorytmów zorientowanych pozwalających na obliczenia równoległe wielkiej skali. Istotną częścią aktywności ZiB-u jest wspieranie innych jednostek naukowych o statusie uniwersyteckim. W tym celu zawiązała się w roku 2001 organizacja Norddeutscher Verbund für Hoch- und Höchstleistungsrechnen skupiająca sześć landów północnych Niemiec, a której zadaniem jest stały rozwój superkomputera do obliczeń równoległych. Partnerzy Centrum mają możliwość przeprowadzania symulacji na kosztującej blisko 20 milionów Euro jednostce o 13056 rdzeniach, mocy obliczeniowej 147 TFlop/s i 64 terabajtach pamięci operacyjnej. W dalszej części pokazano nam kilka migawek z budowy i instalacji sprzętu oraz dotychczas przeprowadzonych projektów z wykorzystaniem mocy obliczeniowej centrum obliczeniowego ZIB. Bogatsi o nową wiedzę, ale nie znudzeni, ruszyliśmy za naszym przewodnikiem podziwiać na żywo działający sprzęt. Jednak zanim dotarliśmy do tych pilnie chronionych stref ośrodka badawczego, zapoznaliśmy się z daVinci Studio, gdzie członkowie grupy profesora Christiana Hege pokazali możliwości ich autorskiego systemu do wizualizacji obliczeń przepływowych w 3D. Następnie dotarliśmy do miejsca, gdzie te najważniejsze w ZIB drzwi, drzwi pomieszczenia do serwerowni, stanęły przed nami otworem. Osiągnęliśmy punkt kulminacyjny naszej wizyty w ZiB. Uzbrojeni w stopery wkroczyliśmy podziwiać robiący wrażenie czterdziesty, najbardziej wydajny superkomputer świata , 49 racków ze sprzętem połączonym łącznie 45 km (!) światłowodu, o łącznej wadze 45 ton i mocy 670kW. Na zakończenie oglądaliśmy sprzęt traktowany w chwili obecnej jako muzealny eksponat – stacje roboczą CRAY oraz bibliotekę kaset taśmowych do archiwizacji danych. Jeszcze dziesięć lat temu były sprzętem z „górnej półki”, przy budowaniu superkomputerów.

Pełni zakodowanych informacji i obrazów w głowie, pożegnaliśmy się z naszym przewodnikiem dr Wolfgangiem Baumannem i ruszyliśmy w drogę powrotną do Poznania.

Podsumowując, nasz dwudniowy pobyt w Berlinie przyniósł nam wiele korzyści. Zobaczyliśmy rzeczy nie tylko cieszące oko, ale mogliśmy także podpatrzeć pracę kadry naukowej u naszych zachodnich sąsiadów oraz zaczerpnąć trochę inspiracji do dalszej pracy. Mamy nadzieję, że w przyszłości uda nam się odwiedzić inne uniwersytety techniczne, promując również naszą działalność naukową w Poznaniu.

Koło Naukowe IWP

[[Pokaz slajdów]]

BTW: lepszej okazji jak ten post może już nie być, więc dla przypomnienia: na serwerze można przeprowadzać operacja na plikach/katalogach po kliknięciu na symbol diamentu obok nazwy (◊):

]]> http://www.iwp.put.poznan.pl/pl/?feed=rss2&p=1191 0 http://www.iwp.put.poznan.pl/pl/?p=1269 http://www.iwp.put.poznan.pl/pl/?p=1269#comments Mon, 14 Jun 2010 23:22:13 +0000 hubert http://www.iwp.put.poznan.pl/pl/?p=1269

Słońce za oknem grzeje niemiłosiernie, podczas gdy studenci zrzeszeni w Kole Naukowym IWP przebywają w klimatyzowanej sali 423 i „ślęczą” nad wykończeniem postawionego zadania na ten rok. Jest 15 czerwca 2010 roku.  Widmo sesji na horyzoncie, ale nie ma lekko – projekt trzeba skończyć (lub chociaż zakończyć). Już teraz wiemy – nie będzie w pełni zrealizowany; ciężko pracowaliśmy zespołowo na każdych zajęciach w całym roku akademickim, modelując każdy detal konstytucji oraz próbując złożyć w całość model. Nie chcemy obarczać tym zadaniem jednej osoby (zwalając de facto na nią całą robotę) dlatego udział w całym przedsięwzięciu ma każdy. Nanosimy ostatnie zmiany w scenie na model w Catii i otrzymujemy zadowalający nas efekt. Parę słów na stronę IWP i już… Rozchodzimy się w poczuciu dobrze wykonanego zadania … Salsa wita!

Skład zespołu: Zbychu Alejster, Marcin Ciesielski, Andrzej Gajda, Błażej Gołuchowski, Hubert Hausa (lider), Krzysztof Kotecki, Maciej Niezgódka, Marcin Maćkowiak, Federik Stefański.

Szczególne podziękowania należą się Federikowi za szczególne zaangażowanie w projekcie.

Studenci IWP nabierają biegłości w modelowaniu 3D (z użyciem takich narzędzi, jak SolidWorks czy CATIA) i analizach wytrzymałościowych opartych na Metodzie Elementów Skończonych. Zdobyta wiedza i doświadczenie są wykorzystywane m. inn. w ramach przedmiotu Modelowanie i Symulacja…

Zobacz prezentację naszej specjalności,

Zapoznaj się z projektami, które wykonali studenci IWP.

Zapraszamy również na nasz serwer dydatyczny.

Dwa razy w roku w USA odbywają się zawody lotnicze organizowane przez Lockheed-Martin oraz Society of Automotive Engineers. Tym razem w dniach od 30 kwietnia do 2 maja do Fort Worth, wybierają się reprezentanci Politechniki Poznańskiej z koła naukowego AeroDesign.

Już po raz trzeci szeregi konstruktorów zasilają studenci specjalności Inżynieria Wirtualna Projektowania. Z roku na rok zdobywana wiedza i doświadczenie pozwalają na konstrukcję samolotów co raz doskonalszych, potrafiących unieść większe obciążenie. Dwa lata temu ekipa naszej uczelni zajęła 27. miejsce, rok temu 8. miejsce. Wniosek jest prosty – walczymy o miejsce na podium!

Szczegółowe relacje z zawodów odbywających się w gorącym Texasie zamieszczane będą skrupulatnie na stronie www.aerodesign.com.pl.

Narazie można nacieszyć oczy zdjęciami z pierwszego oblotu modelu CyanoPlane na lotnisku Bednary. Trzymajcie kciuki!

]]> http://www.iwp.put.poznan.pl/pl/?feed=rss2&p=1162 1 http://www.iwp.put.poznan.pl/pl/?p=1139 http://www.iwp.put.poznan.pl/pl/?p=1139#comments Thu, 01 Apr 2010 21:37:00 +0000 hubert http://www.iwp.put.poznan.pl/pl/?p=1139

Jeżeli chcesz zapoznać się z historią i danymi technicznymi FSO Warszawy M-20 (bądź po prostu zbłądziłeś w necie) odwieź na przykład tą stronę. Tutaj zaprezentujemy rezultat pracy dwóch zespołów studentów IWP, których celem było „odświeżenie” Warszawki w stylu HotRoad….

Zapraszamy…

W ramach zajęć z Projektowania Wirualnego II w roku akademickim 2007/08 tematem do zaprojektowania w wirtualnym środowisku była Warszawa M20 HotRod. Projekt jak w poprzednich latach dzielił się na następujące etapy:

1. modeling 3D,
2. rendering,
3. analiza ergonomii,
4. analiza cfd,
5. prezentacja wyników: prezentacja, film, post, etc…

Zespół #1:

w składzie: Adam Becella, Dawid Tomczak, Tomasz Włodarczyk, Paweł Woźniak

postawił na wykorzystanie w całości możliwości jakie daje CATIA v5 a efekt jest widoczny poniżej:

[[Pokaz slajdów]]

Zespół #2:

w składzie:  Jakub Łabowicz, Paweł Mańkowski, Janusz Marzol, Tomasz Mayer

do wkażdego z etapu powstawania modelu zastosowali inne narzedzie: CATIA, SolidWorks, Rhinoceros3D realizując taką oto wizje:

[[Pokaz slajdów]]

]]> http://www.iwp.put.poznan.pl/pl/?feed=rss2&p=1139 0